Even voorstellen

Twitter_bg_DrachtenAangenaam! Tjibbe Tjalling van der Veen is de naam, geboren op pinksterzondag 30 mei 1971. Met mijn ouders en mijn zusje ben ik opgegroeid in Rottevalle. In 1997 ben ik getrouwd met Marja Hoekstra en wij wonen met onze twee zoons Tjalling en Oane Marten en dochter Gerda in Drachten.

Tot mijn huwelijk woonde ik aan de Havenwei 9 in Rottevalle. Een vrijstaande bungalow met een grote loods erachter. Speelruimte genoeg dus! Ik kom uit een schippersgeslacht en mijn vader was vaak bezig met het opknappen van boten. Na ons huwelijk hebben we gewoond in DokkumDrachtenEastermar en vervolgens weer in Drachten.

Mijn grote passie is muziek. Sinds een project op de lagere school “CBS De Finne” ben ik helemaal gegrepen door muziek maken op mijn trombone. Eerst bij Brassband De Bazuin in Rottevalle, maar later ook in het Nationaal Jeugd Fanfare Orkest en het Frysk Jeugd Harmonie Orkest. Tournees naar Duitsland, Amerika en Canada met het NJFO waren in één woord fantastisch!

Na de lagere school heb ik de MAVO aan “It Anker” in Surhuisterveen gedaan. Aangezien leren mij vlot af ging, heb ik na een jaar HAVO de overstap naar VWO gemaakt op “Het Liudger” in Drachten. Hierna begon ik aan de studie Economie aan de RUG.

Helaas kwam mijn vader op 55-jarige leeftijd te overlijden. Mede daardoor heb ik de overstap gemaakt naar de studie HEAO Bedrijfseconomie aan de NHL. Daar en tijdens de repetitie bij Fanfare Joost Wiersma leerde ik mijn latere echtgenote Marja kennen. Zij studeerde Commerciële Economie. Die studie is minstens zo interessant dus besloot ik om ook deze studie te doen. Zo kon het zijn dat ik juni 1996 de ene dag mijn bul voor BE mocht ontvangen en de volgende dag naar een diploma-uitreiking van CE kon gaan om nog een diploma in ontvangst te nemen.

Na mijn studies ben ik geselecteerd voor het managementtraineeship bij ABN AMRO. Na het doorlopen van dit traineeship heb ik een tijd als accountmanager zakelijk gewerkt op de vestiging in Dokkum. De ‘lijstjescultuur’ die samenhing met targets en als gevolg hiervan, het gebrek aan oprechte belangstelling voor de klant deed mij besluiten om de overstap te maken naar Getronics. Hier ben ik werkzaam geweest als consultant binnen het bank- en verzekeringswezen. Bij de Friesland Bank ben ik projectleider geweest voor het in kaart brengen van de meta-gegevens van de applicatie Finan die gebruikt wordt om de zakelijke portefeuille te analyseren. Op deze wijze kon de bank ook ‘in control’ blijven van haar zakelijke portefeuille in het kader van de toenemende toezichteisen vanuit de Basel akkoorden. De leverancier van het pakket Finan vroeg mij na afloop van dit project om bij hen in dienst te treden. Tot april 2003 heb ik bij Finan gewerkt.

Omdat de hypotheekmarkt enorm aantrok in die tijd, werd ik door Marja gevraagd om bij haar in De Hypotheekshop in Drachten te komen werken. De daaropvolgende jaren zijn met recht tropenjaren geweest! Nadat ik in de zaak kwam, heeft vooral ons proces mijn aandacht gehad. Door ervoor te kiezen om meteen alle documenten rondom het hypotheekproces te digitaliseren konden we sneller en efficiënter werken, met meer overzicht en meteen ook milieuvriendelijker door het verminderen van papiergebruik etc. In 2005 werd Marja uitgeroepen tot beste hypotheekadviseur van Nederland! Hierdoor werd het alleen maar drukker, waardoor we wel moesten uitbreiden: ons eerste personeel. In 2007 volgde de overname van de vestiging in Burgum.

Het jaar daarop brak dé (financiële) crisis uit. Omdat ons bedrijf direct afhankelijk is van de woningmarkt, werd onze omzet hard getroffen. Daarbij kwam dat we in april 2009 bijna onze zoon Oane Marten verloren omdat hij op een onbewaakt ogenblik in de vaart naast ons huis was gevallen. Eind december 2010 kwam de echtgenoot van onze medewerkster van het eerste uur om het leven, terwijl ze net een zoontje van een jaar had en ze bovendien nog in verwachting was van een tweeling. Als gevolg van de crisis en deze reeks van ingrijpende gebeurtenissen is ons bedrijf uiteindelijk in 2013 failliet gegaan. Een ervaring rijker, een illusie armer. Maar onze belofte aan elkaar om nooit te hoeven zeggen dat we iets niét hebben geprobeerd hebben we zeker gehouden!

Gelukkig kon Marja een doorstart maken en alle ervaringen bij elkaar hebben mij doen beseffen dat ik het over een ander boeg wil gooien. It moat oars! Minder gericht op direct eigen gewin, minder de ‘mammon’ van meer, groter, etc. najagen, maar zoeken naar wat écht betekenisvol is en wat echt van waarde is. Dienstbaarheid, Compassie en Duurzaamheid dus!

Maar hoe? Dat is dé zoektocht voor ons allemaal in deze transitie van tijdperken waarin we mogen leven. Gelukkig wordt ik omgeven door mijn geweldige vrouw Marja, onze kinderen, mijn familie en vrienden. Mijn leven stond in het teken van het ‘kunnen’. Hiermee bedoel ik te zeggen dat van leren lopen tot leren managen en ondernemen uiteindelijk allemaal te maken heeft met iets kunnen. Door bovengenoemde ervaringen ben ik me gaan realiseren dat ik van het kunnen nu naar het willen moet kijken.

Wat wil ik nu écht? Wat wil ik betekenen voor mijn vrouw, kinderen, mijn familie en vrienden, de buurt, het dorp waar ik woon etc. Voorwaar een uitdaging, omdat het er op aan komt om al mijn kennis, ervaring en talenten te focussen. Dat is best een uitdaging voor me, want ik vind veel dingen interessant, sta erg open voor mijn omgeving en ben van nature erg nieuwsgierig en extravert. Het ‘persoonlijk rijmpje’ dat de hoofdmeester van onze lagere school mij meegaf bij het afscheid luidde niet voor niets: “Tjibbe, dat spreekt, die wordt straks schipper, op skûtsje, bark of klipper. En is’t windstil? Dat geeft niet hoor, hij praat het schip de sluis wel door!” Ideaal zou zijn dat ik mijn ‘willen’ focus op het gebruik van deze eigenschappen.

Op het achterdek van een skûtsje tref je tijdens wedstrijden naast de schipper vaak een adviseur aan. Sinds september 2013 heb ik een nieuwe focus en richtpunt gevonden in het docentschap bij Stenden University, waar ik komende lichtingen (bedrijfs)economen naar analogie van een adviseur op het achterdek van een skûtsje mag helpen ‘schipperen’. Het schipperen staat hierbij voor de keuzes die studenten hebben binnen hun studie, afstudeerrichting en op het gebied van persoonlijk leiderschap.

De reis begon met het zetten van de eerste stap. Dit persoonlijk statuut is voor mij deze eerste stap geweest. Ik realiseer me dat er nog veel aan geschaafd moet worden en het zal in kleine stapjes gaan misschien, maar om in ‘silers’termen te blijven:  Als je de richting van de wind niet kunt veranderen, verander dan de stand van je zeilen!

Mag ik je vragen om mij daarbij te helpen?

Responses

  1. Mooi levensverhaal, mijn eerste…en tot nog toe enige hypotheek heb ik bij jullie afgesloten. Voor een huis in Duitsland. Na twintig jaar in het buitenland gewerkt en gestudeerd te hebben, ben ik druk zoekende naar een baan in Nederland. Het is mooi geweest, ik zing in de Opera van Zürich en aan dat beeld veranderd niks als ik tot mijn pensioen blijf zitten. Toch wil ik iets anders, heb al enige sollicitaties geschreven en hoop spoedig terug te keren naar Nederland. Met het geld uit mijn Zwitserse pensioenfonds kan ik wellicht een huis kopen in Nederland…

  2. Hoi Tjibbe,

    Mooie missie. Wat is je mailadres dan kan ik je wat CDA Smallingerland mail doen toekomen.

    Groet,
    Minke de Voor-Veenstra


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: